به میرحسین رأی می­دهم

چراکه اخلاق و متانت و ادب هنوز برای­م ارزش است و دشمن می­دارم پرده­دری و هتاکی و تزویر را.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه می­بینم جوانان آرمان­خواه و انقلابی هم­نسل خود را که در این سال­ها تا چه میزان از طریق برادری و صداقت و بردباری دور افتاده ­اند و تا چه اندازه به پرخاش­گری و نابردباری و پرده­دری خو گرفته­اند. و افسوس می­خورم!

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه معتقدم منطق اسلام به ما اجازه نمی­دهد ولو برای کسب اهداف والا و متعالی, به هر وسیله­ای توسل جوییم و برای نیل به مقصود هر راهی را مشروع دانیم. و باور دارم که با دست­مال کثیف نمی­توان شیشه را پاک کرد. و «خون به خون شستن محال آمد محال».

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه تنفر دارم از این مصلحت­اندیشی­های ناصواب و این تلون­مزاجی و بی­مبنایی برخی جماعت انقلابی که حاضرند هر حقیقتی را به اسم مصلحت قربانی کنند. و بیزارم از این انواع توجیهات احساسی و سطحی برای بی­اعتنایی به حکم صریح عقل!

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه باور دارم شهوت حرام, از هر نوع­ش مذموم است. چه شهوت شکم و شهوت ثروت باشد؛ و چه شهوت قدرت. هم­چنان­که تازه­به­دوران رسیدگی آفت­زاست. حال چه در مال و منال باشد, چه در مقام و قدرت.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه باور دارم ریاست­جمهوری یک منصب عرفی است, نه قدسی. و ردای آن بر قامت مدیران توانا و کارآزموده و اهل مشورت و تدبیر راست است, نه روشن­فکران و متفکران و فیلسوفان, و نیز نه واعظان و خطیبان و مداحان.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه گمان می­کنم برای اداره­ی کشور به جای سوپرمن و ابرمرد و منجی باید به دنبال یک مدیر بود. و مدیریت قواعد و قوانینی دارد که حاکمان فعلی اگر نه به تمامی در موارد بسیار فاقد آن­اند.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه می­بینم در این سال­ها چه اندازه دروغ و تهمت و ریا و پرده­دری متاع ارزانی شده است و می­بینم که آبروی افراد چه­سان بر سر بازار به حراج می­رود.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه معتقدم ریا و نفاق به­مراتب خطرناک­تر است از کفر و شرک. و می­بینم صف طویل ریاکاران و فرصت­طلبان و منافقان را.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه می­بینم ضرباتی که به دین وارد می­آید به نام دین چه میزان کاری­تر است از ضرباتی که به نام مبارزه با دین بر آن فرود می­آید. و دفاع بد از انقلاب, برای انقلاب, چه اندازه مهلک­تر است از ضدانقلابی.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه می­بینم در انزوای عالمان آگاه و بیدار, چه اندازه حمله­ی تعصب و عمله­ی جهل مبلغ دین خرافی و قشری و سطحی شده­اند. و شاهدم که تریبون سخن از دین به جای عالمان مجتهد به دست مداحان بی­سواد افتاده است. و می­ترسم.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه می­بینم چه­گونه نهادهای مردمی و رسمی دین و دین­داری و جمع­های خودجوش و دغدغه­مند چه­سان روزبه­روز به سوداگری و مال­اندوزی دچار شده­اند و آفت دولتی­شدن و جیره­خور دولت­شدن چه­گونه به جان­شان افتاده است. و تجربه کرده­ام که وقتی از دری انواع امکانات و تسهیلات و اعتبارات وارد شد, از در دیگر به چه سرعت اخلاص و تقوا و نفوذکلام خارج می­شود.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه دیده­ام در آن هشت­سال اصلاحات با همه­ی اتهامات به­حق و به­ناحقی که بدان متصف­ش کنیم, نسل من بسی بیش از این چندسال کتاب خواند و فکر کرد و بحث کرد و دغدغه داشت. دیده­ام که در آن هشت­سال چه میزان درد داشت و این سال­ها چه بی­درد شده است. و راست­ش دل­م برای صداقت و پاکی و صفا و خلوص آن سال­ها تنگ شده است!

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه دل­م می­سوزد وقتی نسل پیش­تر آرمان­خواه من این روزها چون دهان باز می­کند بوی بد خودمحوری و تنگ­نظری و پرخاش­گری و قدرت­طلبی از آن بیرون می­زند. و می­بینم که پشت­میزنشینی چه بلایی سر آن آورده است.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه می­بینم در این چندسال نسل من چه­ سان غوره­نشده سودای مویزی به سر انداخته است. و چه ولعی دارد برای طی ره صدساله به یک شب و به ناحق!

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه همان میزان که دوری از مردم و اشرافی­گری و تجمل­گرایی را برای حاکمان بد می­دانم, معتقدم خودمحوری و خودمطلق­بینی و استغنای از مشورت و تدبیر و عجولی هم ناصواب است.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه دیده­ام دوستان نادان چه بلایی سر انقلاب آورده­اند. و می­بینم که چه­سان چنته­مان از دوستان دانا خالی است!

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه دیده­ام در این سال­ها خودشیفتگی و چاپلوسی و چرب­زبانی از قلمرو صاحبان قدرت نه تنها زایل نشده که گاه در نمونه­ی اسلامی و انقلابی­اش! بازتولید شده است. و می­بینم لشگر عظیم مگسان را دور شیرینی.

به میرحسین رأی می­دهم

چراکه دیگر برای­م ثابت شده است که مصلحان جامعه باید خود صالح باشند. و می­بینم که چه میزان به ساختن خود نیازمندیم. و با همه­ی وجود حس می­کنم که نسل من چه اندازه به یک استاد اخلاق محتاج است!

و بالاخره

با اعتقاد عمیق به ارزش­هایی که انقلاب اسلامی به دنبال­شان بود

و آرمان­هایی که امام منادی­شان بود

و حقیقتی که شهدا به جست­وجوی­ش شتافتند

بنا به تکلیف انقلابی و انسانی و اسلامی­ام

به احترام صداقت و راستی

به احترام اخلاق و فضیلت

و به احترام عقل و تدبیر

به میرحسین رأی می­دهم

قربه الی الله!

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

من دیگر هیچ حجت شرعی در کوچک‌ترین هم‌راهی و هم‌آوایی و هم‌دلی با شما و جریان متبوع‌تان ندارم.

http://mohsenhesam.blogfa.com/post-117.aspx

 نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم آذر 1388   توسط محسن حسام مظاهری

این را هم از جایی دیگر کپی کردم